Seslendiren : Yeliz Yorulmaz

masallar dinle

Yumi’nin Başına Gelenler

Yumi çok sevimli bir kaplumbağaydı. Parlayan gözleri, sürekli gülen bir yüzü ve sırtında harika işlemeleriyle çok güzel bir kabuğu vardı.
Fakat Yumi bugünlerde biraz durgundu. Onu üzen bir şey vardı. Annesi Yumi’yi çağırdığında, Yumi gelinceye kadar ne diyeceğinin unutuyordu. Çünkü, Yumi çok yavaş yürüyordu. Arkadaşlarıyla oynamak için sözleşiyorlardı. Ancak, Yumi gittiğinde herkesin dağıldığını görüyordu.
Aklında bu düşüncelerle yürümeye başladı. Sonra karşıdan hızla kendisine yaklaşmakta olan, tırtılı gördü.
Yanına gelince “Ooo… Ne kadar çok ayağın var öyle….” dedi. tırtıl güldü.

“Eğer senin kadar çok ayağım olsaydı, belki daha hızlı yürür, oyun yerine arkadaşlarım dağılmadan yetişirdim” dedi.
Sonra tırtılın yanından uzaklaştı. Ve yanında yürümekte olan tavşanı fark etti. “Ooo… ne kadar uzun kulakların var öyle…” dedi. “Eğer senin kadar uzun kulaklarım olsaydı, annemi daha çabuk duyabilirdim” dedi. Tavşanda anlamıştı, Yumi’nin üzüntüsünü. Tavşanında kendisine ne dediğini duymadan yürüdü Yumi.

Biraz daha ilerledi ve ağacın altında dinlenmekte olan fili gördü. Ve “Ooo… ne kadar büyük bir burnu var öyle” dedi. Fil duymuştu Yumi’nin dediklerinin. Sonra: “tırtıl gibi çok ayağım, tavşan gibi uzun kulaklarım, birde fil gibi uzun bir burnum olsaydı ne güzel olurdu” diye söylendi Yumi.

Ertesi gün; tırtıl, tavşan ve fil Yumi’yi ziyarete gittiler. Tırtıl üç çift ayak, tavşan bir çift kulak,filde uzun bir burun yapmıştı Yumi’ye.
Tüm bunları Yumi’ye uzatıp “Belki gerçek değil ama senin için yaptık” dediler.
Yumi, öyle çok sevinmişti ki. Hemen ayakları, kulakları ve kocaman burnu taktı. “Ooo…“ dedi. “Tıpkı sizinkiler gibi, ne güzel” dedi. Ve oradan oraya, sevinçle bağırarak yürümeye başladı.
Ama, o da ne !.. Yumi yürürken, burnu ve kulakları yere değmiş ve ayaklarına dolanmıştı. Ayakları dolanan Yumi, önce sendeledi, sonra paldır küldür yuvarlandı. Ne olduğunu anlayamamıştı. Tırtıl, tavşan ve fil kahkahalarla gülüyorlardı…
Yumi, yerden kalktıktan sonra “Evet istediğin şeyler bizde var. Ama seninde sırtında, her zaman yanında olan bir evin var. Bizimse böyle bir kabuğumuz yok. Seni tehlikelerden koruyan, har an yanında olan bir ev! “ dediler. Bunun üzerine Yumi, taktıklarını çıkartıp: “Ooo… doğru, bir daha böyle bir şey yapmayacağım. Evim sayesinde canım yanmadı. Ama bir daha sizlere özenmeyeceğim. Çünkü; benimde evim çok güzel!” dedi..ve gülmeye başladılar.

Seslendiren : Şeyda Karadağ

masallar dinle  

Keloğlan ve Sihirli Taş

Bir varmış, bir yokmuş. Allah’ın kulu çokmuş. Evvel zaman içinde bir Keloğlan varmış. İhtiyar ve yoksul annesi, bu biricik oğlunu “Kel oğlum,keleş oğlum” diye severmiş.
Günlerden bir gün Keloğlan annesinden izin alıp balık tutmaya gitmiş. Belki bir kaç balık yakalarım. Anacığımla pişirir, yeriz. Aç karnımızı doyururuz” diye düşünüyormuş.
Irmağın kenarına gelip oltasını salmış. Öğleye doğru kocaman bir balık tutmuş. Pulları gümüş gibi parlak, gözleri cam gibi aydınlık, güzel mi güzel bir balıkmış bu…
Keloğlan balığın pullarını kazımış, karnını yarıp temizlemek istemiş. Bir de ne görsün! Balığın karnı içinde kocaman bir tas durmuyor mu? Keloğlan bir sevinmiş, bir sevinmiş ki sormayın. “Hem balığı götürürüm anama, hem tası” demiş.
Tası su ile doldurup balığı yıkamak istemiş. Birden inanılmayacak bir şey olmuş. Tastan boşalttığı sular altın olarak akıyormuş yere. Keloğlan çok şaşırmış. Bir kaç kere denemiş, hep altın akıyormuş tastan. “Bu, sihirli bir tas galiba. Hemen anama haber vereyim” demiş. Evlerine koşmuş.
Sihirli tasa küpler dolusu suyu doldurup doldurup boşaltmış. Suyu boşalan küplere de altınları biriktirmiş. Artık ülke hükümdarı bile onun yanında fakir sayılırmış…
Keloğlan günler sonra büyük bir saray yaptırıp oraya taşınmış. Kendisine hizmetçiler tutmuş. Sevdiği ve istediği her şeyi alıyor, en güzel yemekleri yiyormuş. Sonunda altınlarının çokluğu onu şımartmaya başlamış.
Gereksiz masraflara, lüzumsuz harcamalara girişmiş. “Oğlum bu işin sonu kötü olabilir” diye öğüt vermeye çalışan anasını bile dinlememiş
“Sihirli tas elimde, ne istersem yapabilirim…” diyormuş.
Keloğlan’ın böyle kendini beğenmesi, şımarması ve hırsa kapılması, insanların ona duyduğu sevgiyi azaltmış.
Herkes “Eski hali bundan daha iyiydi. Gözünü hırs bürüdü Keloğlan’ın” demeye başlamış.

Keloğlan bir gün daha çok altın elde etmek için, sihirli tasını eline alıp ırmağın kenarına gelmiş. “Suyu tükenecek değil ya, bir saray da buraya yaptırayım. ” demiş. Gurur ve kibirle tasını suya daldırmış. Kıyıda biriken altınlar hırsını artırıyormuş. Daha hızlı daha hızlı daldırmaya başlamış tası. Artık altınlardan başka bir şey düşünmüyormuş. Birden tas elinden kayıp suya düşmüş. Keloğlan onu tutmak için eğilince kendisi de ırmağa yuvarlanmış. Yüzme bilmediği için hızla akan ırmakta nerdeyse boğulacakmış. Binbir güçlükle kenara çıkmış. Kendisi suda çırpınıp dururken,biriktirdiği altınları da hırsızlar çalıp götürmüşler.
Artık tası bulmanın da imkanı kalmadığından ağlaya ağlaya annesinin yanına dönmüş. Başına gelenleri anlatmış. Yaşlı kadın:
- Üzülme yavrum, demiş. Hay’dan gelen Hû’ya gider. Zaten, sen o tası alnının teri, elinin emeği ile kazanmamıştın. Üstelik zenginlik seni iyice şımartmıştı. Böylesi daha iyi oldu. Hiç olmazsa kendini başkalarından üstün görme hastalığından kurtulursun.”
Keloğlan bu sözlerle teselli bulmuş. Anasına hak vermiş.
O günden sonra da Sihirli Tası bir daha hiç anmamış.

Seslendiren : Ömer Faruk Kazgan

masallar dinle

Güneş ve Rüzgar

            Bir  gün  rüzgar Güneş’le   konuşuyormuş.  Vuvv…Ben  senden  daha  güçlüyüm  demiş.

-Öyle mi?  Demiş  Güneş.
          -Elbette  demiş  rüzgar. Bunu  sana  göstereceğim. Bak şu  aşağıdaki  yaşlı  adamı  görüyor musun?
Güneş  eğilip  bakmış.
          -Görüyorum  diye  cevap  vermiş.
Rüzgar  gururla:
         -Gör  bak!Onun  ceketini  çıkaracağım  diye  konuşmuş.
Güneş:

-Peki  o  zaman  demiş. Haydi  dene  bakalım. Sonra  bulutların  arkasına  çekilmiş. Merakla  rüzgarı  izlemeye  başlamış.

Rüzgar  bütün  şiddetiyle  esmiş. O  estikçe  yaşlı  adam  üşümüş.Üşüdükçe  paltosuna  sarılmış. Rüzgar  buna  öfkelenmiş. Daha  da  şiddetli esmiş. Bu  kez  adam  da  paltosunu  daha  sıkı   tutmuş. O  ne  kadar  şiddetli  estiyse  adam  da  paltosuna  o  kadar  çok  sarılmış. Çünkü  çok  üşüyormuş.
       Rüzgar  sonunda  pes  etmiş.Bu  kez  sıra  Güneş’e  gelmiş.Güneş  bulutların  arkasından  çıkmış. Yaşlı  adama  sıcacık  gülümsemiş.Yeryüzünü  iyice  ısıtmış. Adam  pek  sevinmiş. Yeryüzü  ısındıkça  adam  da  ısınmış. O  da  gülümsemeye  başlamış.
       -Artık  paltoya  ihtiyacım  kalmadı  diye  düşünmüş. Ve  paltosunu  çıkarmış.Güneş  rüzgara  dönerek:
        -Gördün  mü  demiş. Nazik  olanlar  zorbalardan  her  zaman  daha  güçlüdür.

Yazan : Büşra

Seslendiren : Şeyda Karadağ

masallar dinle

Peri Kızı

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir kasabada peri kızı yaşarmış.Yanakları al al, altın kalpli bir kızmış.Hiç bir kimseye bir kötülüğü dokunmazmış.

Sarı saçlarıyla mavi gözleriyle herkesi büyülermiş.Kasabada yaşlılarla tek tek ilgilenirmiş.

Onların ne ihtiyacı varsa hepsini yaparmış.Çevredeki tüm çocukları etrafına toplayıp masal okurmuş.Anlayacağınız çok iyi bir kızmış.Günlerden bir gün kasabaya bir aile taşınmış.

Bir tane küçük ama şirin bir kızları varmış.Kucuk kiz dışarı çıktığında etrafına bir sürü

çocuk toplanmış. Hepsi teker teker <<Hoşgeldin<< demişler küçük kıza.Peri kızı bu kalaba-

lığı görünce yanlarına gitmiş.”Niçin hepiniz buraya toplandınız ? ” diye sormuş.Çocuklar kızı

işaret etmişler.Peri kızı’ ‘Haydi bakalım masal zamanı” deyince herkes peri kızınin yamacına toplanmış.Peri kızı yine ”İşte bu ağacın gölgesinde demiş.”Herkes ağacın gölgesine gitmiş. Ama sadece yeni gelen kız kalmış.Peri kızı da oraya doğru giderken kız ”Peri kıziiı!”diye bağarmış.Peri kız ”Efendim küçük kız” demiş.Kız peri kıza doğru yaklaşmış.”Peri kız peri kız neden bize masal okuyorsun?” diye sormuş. Peri kız da ”Size masal okumak içimden geliyor” demiş.Kız hemen ağacın gölgesine gitmiş.Çocuklara masal okurken bir nine yanlarına gelmiş.”Kaç gündür susuzum bir damla su ile biraz ekmek verir misiniz?” diye sormuş.Kız hemen bir koşuda herşeyi hazır etmiş,nineye vermiş.Nine ”Teşekkür ederim kızım” demiş, yola koyulmuş.Meğer nine bir delikanlı imiş.

Neyse günlerden bir gün kasabaya bir genç delikanlı gelmiş.O da bütün kasabalılar gibi kızin büyusune kapilmis.Kız da delikanlıya gülümsüyormuş.Delikanlı ile kız bu arada tanışmışlar.Peri kızın yardım ettiği nine işte bu delikanlıymış.Peri kizi ile bu delikanli evlenmisler, 40 gün 40 gece dugun yapmislar.

Yazan : Ceylin

Seslendiren : Sinem Uygun

 masallar dinle

Yavru Ağaçkakan

Yavru ağaçkakan annesiyle birlikte çınar ağacındaki yuvasında yaşıyordu. Bir sabah annesinin tatlı sesiyle uyandı.
-Haydi yavrum kalk artık.Bak sabah oldu. Biraz sonra yola çıkacağız.
Yavru ağaçkakan,ilgi ve sevinçle sokuldu annesine:
-Nereye gideceğiz anneciğim?
-Seninle yiyecek bulmaya gideceğiz. Artık büyüdün. Bundan sonra karnını nasıl doyuracağını öğrenmen gerekiyor.
Yavru buna çok sevinmişti.Sevinç içinde annesiyle birlikte yola koyuldu.Gidecekleri yer,öyle pek uzak da sayılmazdı.İlerdeki koruda ardıç ve meşe ağaçları vardı. Anne ve yavru ağaçkakan oraya kadar uçtular.

Sizden Gelen Masallar

Yazan : Sena Altun

Güzel Yol

Köyün birinde güzel mi güzel bir yol yapılmış.Bir gün o güzel yoldan arabasıyla geçen bir adamın arabasının tekerleği patlamış.İçindeki adam hemen köyün belediyesine gitmiş.Adam yolu yapanlar hakkında bit ton kötü söz söylemiş.Belediyedekiler adamın sözleriyle ilgilenmediği için adam köyün muhtarına derdini söylemiş muhtarda adamı dinlemeyip belediyeye gitmiş.Muhtar adamın dediklerini anlatmış.Bir tane belediyecinin aklına bir fikir gelmiş.Fikrini açıklamış.Demiş ki bir sistem yapalım o adam o yoldan geçmesin  demiş.

Ve o  sistemi yapmışlar.Bir daha da o adam yoldan geçememiş.

Sizden Gelen Masallar

Yazan : Tuğçe Emanet

Ömer’in Duası

ömer allahın var olduğunu bilir,küfür edermiş.ama bir gün hasta olmuş.ve hastaneye yatmış.ne olduysa birden bire olmuş.miğdesi bulanmış ,kusmuş ama allahı unutmamış.o beni kurtarır demiş. her gün dua etmiş,etmiş.hastaneden kurtulamamış.daha fazla hastalanmış.annesi babası ağlamış ağlamış.çünkü ömer hasta imiş. ömer’in duaları terbiyesiz çocuk olduğu için kabul olmamış.allahı unutmamış.o var demiş.hasteneden kurtulmuş . ve bir daha terbiyesiz haraket yapmamış. mutlu mesut yaşamışlar.

Yazan : Sena Altun

Külahçı Amca ve Dondurmacı

Külahçı amca el emeğiyle külah yapardı.Ve dondurmacıya verirdi.Külahçı amca dondurmacı için çalıştığı halde dondurmacı ona 1YTL vermezdi.Bir gün dondurmacının malı mülkü kayboldu.Dondurmacı kimden iş istese herkes reddederdi.Dondurmacı son olarak külahçı amcadan iş istedi.Külahçı amca bu iş teklifini kabul etti.Dondurmacı artık külah yapıp külahçı amca için çalıştı.Külahçı amca eskiden dondurmacının ona 1YTL bile vermediğini hatırladı.

Yinede külahçı amca dondurmacıya para verdi.Ama külahçı amca dondurmacı cezasını çeksin diye parsını az verdi.

Yazan : Sena

Bal Arısı ve Eşek Arısı

Bir gün bal arısı güzel kokulu çiçeklerin arasında geziniyormuş. Birden gözüne bal dolu bir çiçek ilişmiş. Tam çiçeğe yaklaşacakken birden karşısına iri bir eşek arısı çıkmış. Eşek arısı çekil oradan ufaklık o benim çiçeğim demiş. Bal arısı ama ne olur senin çiçeğinden biraz bal versen diye sormuşa? Eşek arısı bir düşüneyim demiş.Ama yalancıktan düşündüğü için hemencicik düşündüm demiş. Bal arısı ne düşündün kardeş demiş? Eşek arısı seni sokmayı düşündüm diyip bal arısını kovalamaya başlamış. Bal arısı canla başla koşmaya başlamış.

Birden önüne tesadüfen kovanı çıkmış. Bal arısı kovanın içine girip rahatlamış. Bundan sonra düşmanlarına güvenilmeyeceğini anlamış.

Yazan : Ecem

Karne’nin Sağ ve Sol Tarafı

ali okulda pek zeki olmayan ama çok iyi kalpli bir çocuktu.berk ise akıllı mı akıllı ama bir o kadar da kötü davranışlı bir çocuktu.
karne günü yaklaşmak üzereydi.berk ali’ye ” ali arkadaşım.kafan pek çalışmıyor.karnen için üzülüyor olmalısın” demiş.ali ise ona ”hayır.karnemi o kadar da kötü beklemiyorum.asıl sen hiç endişelenmiyor musun?” demiş ve oradan ayrılmış.
karne günü gelmiş çatmış.berk ali’nin sözlerinden ne demek istediğini hala çözememiş.karne ler gelmiş.ali ‘ nin karnesinin sol tarafı kötü ama sağ tarafı mükemmelmiş bu yüzden öğretmenleri ali’ye takdir vermiş.ali çok sevinmiş.
berkin karnesi tam tersiymiş sağ tarafı kötü(berbat) sol tarafı iyi.öğretmenleri ise ona takdir teşekkür vermemiş.
berk çıkışta ali’den çok özür dilemiş. ona demişki” ali hep sen haklıydın.seni dinlemedim, hata ettim.bundan sonra senin bana vermiş olduğun dersten ötürü davranışlarımı düzelteceğim.böylece karnemin sağ tarafı düzelecek. senin de derslerine yardım edeceğim.böylece de senin karnenin de sol tarafı düzelecek.” ali berk’in iyi bir ders aldığını ve akıllandığını anlamış , öneriyi seve seve kabul etmiş.
işte o günden sonra ali ve berk çok iyi arkadaş olmuşlar.birbirlerine destek olmuşlar ve iyi notlarla ilköğretimi bitirmişler.
-ali ve berk’in lise’ de yaşadıklarını daha sonra ekleyeceğim.hepiniz bir ders çıkarmışsınzdır umarım.