Yazan : Sena Altun

Külahçı Amca ve Dondurmacı

Külahçı amca el emeğiyle külah yapardı.Ve dondurmacıya verirdi.Külahçı amca dondurmacı için çalıştığı halde dondurmacı ona 1YTL vermezdi.Bir gün dondurmacının malı mülkü kayboldu.Dondurmacı kimden iş istese herkes reddederdi.Dondurmacı son olarak külahçı amcadan iş istedi.Külahçı amca bu iş teklifini kabul etti.Dondurmacı artık külah yapıp külahçı amca için çalıştı.Külahçı amca eskiden dondurmacının ona 1YTL bile vermediğini hatırladı.

Yinede külahçı amca dondurmacıya para verdi.Ama külahçı amca dondurmacı cezasını çeksin diye parsını az verdi.

Yazan : Sena

Bal Arısı ve Eşek Arısı

Bir gün bal arısı güzel kokulu çiçeklerin arasında geziniyormuş. Birden gözüne bal dolu bir çiçek ilişmiş. Tam çiçeğe yaklaşacakken birden karşısına iri bir eşek arısı çıkmış. Eşek arısı çekil oradan ufaklık o benim çiçeğim demiş. Bal arısı ama ne olur senin çiçeğinden biraz bal versen diye sormuşa? Eşek arısı bir düşüneyim demiş.Ama yalancıktan düşündüğü için hemencicik düşündüm demiş. Bal arısı ne düşündün kardeş demiş? Eşek arısı seni sokmayı düşündüm diyip bal arısını kovalamaya başlamış. Bal arısı canla başla koşmaya başlamış.

Birden önüne tesadüfen kovanı çıkmış. Bal arısı kovanın içine girip rahatlamış. Bundan sonra düşmanlarına güvenilmeyeceğini anlamış.

Yazan : Ecem

Karne’nin Sağ ve Sol Tarafı

ali okulda pek zeki olmayan ama çok iyi kalpli bir çocuktu.berk ise akıllı mı akıllı ama bir o kadar da kötü davranışlı bir çocuktu.
karne günü yaklaşmak üzereydi.berk ali’ye ” ali arkadaşım.kafan pek çalışmıyor.karnen için üzülüyor olmalısın” demiş.ali ise ona ”hayır.karnemi o kadar da kötü beklemiyorum.asıl sen hiç endişelenmiyor musun?” demiş ve oradan ayrılmış.
karne günü gelmiş çatmış.berk ali’nin sözlerinden ne demek istediğini hala çözememiş.karne ler gelmiş.ali ‘ nin karnesinin sol tarafı kötü ama sağ tarafı mükemmelmiş bu yüzden öğretmenleri ali’ye takdir vermiş.ali çok sevinmiş.
berkin karnesi tam tersiymiş sağ tarafı kötü(berbat) sol tarafı iyi.öğretmenleri ise ona takdir teşekkür vermemiş.
berk çıkışta ali’den çok özür dilemiş. ona demişki” ali hep sen haklıydın.seni dinlemedim, hata ettim.bundan sonra senin bana vermiş olduğun dersten ötürü davranışlarımı düzelteceğim.böylece karnemin sağ tarafı düzelecek. senin de derslerine yardım edeceğim.böylece de senin karnenin de sol tarafı düzelecek.” ali berk’in iyi bir ders aldığını ve akıllandığını anlamış , öneriyi seve seve kabul etmiş.
işte o günden sonra ali ve berk çok iyi arkadaş olmuşlar.birbirlerine destek olmuşlar ve iyi notlarla ilköğretimi bitirmişler.
-ali ve berk’in lise’ de yaşadıklarını daha sonra ekleyeceğim.hepiniz bir ders çıkarmışsınzdır umarım.

masalı indir

Gönderen : masalabla

İki Kurbağa

Biri beyaz, diğeri siyah renkteki kurbağanın huy ve mizacı tıpkı renkleri gibi zıtmış. Ak kurbağa ne kadar iyimserse Karakurbağa o kadar kötümsermiş. Ak kurbağa bir şeye “ak” mı dedi; o hemen atılıp “kara” dermiş. Her şeyin olumsuz tarafını görmeye o kadar alışmış ki, gördüğü her şeyi eleştirmeyi neredeyse meslek haline getirmiş. Yağmur yağsa, Karakurbağa:

“Offff! Olacak şey mi şimdi bu?” diye şikayete başlarmış. “Yağmurda ne derenin tadı olur, ne de ortalıkta avlayacak sinek bulunur. Nefret ediyorum yağmurdan!”

Arkadaşının aksine her şeyin güzel tarafını görmeyi seven Akkurbağa cevap vermeden edemezmiş:

“Haksızlık etme lütfen! Sırf senin keyfin bozuldu diye güzelim yağmura niye düşman oluyorsun ki? Hem söylesene, yağmur yağmasa bizim evimiz-yurdumuz olan dereler, sazlıklar, bataklıklar kalır mı ortada?”

Elbette o, bu sözlerini tamamlayamadan Karakurbağa atılırmış:

“Tamam tamam, bay çok bilmiş kurbağa! Biliyor musun, sen tam da insanların sözünü ettiği şu Polyanna’ya benziyorsun. Mutluluk rolü oynayacağım diye saçma sapan sözler ediyorsun. Hani, uçurumdan aşağı düşsen, ‘bak ne güzel uçuyorum’ diyeceksin neredeyse. Azıcık gerçekçi olsana canım!”

Akkurbağa genelde bu tür tartışmaları uzatmak istemez ve şöyle dermiş:

“Gerçeği görmek için asıl kendi kötümser bakışını terk etmelisin.”

İşte böyle iki zıt kutupmuş bu iki kurbağa…

Günlerden birgün canları sıkılınca derenin yakınındaki köye doğru gitmeye karar vermişler. Akkurbağa:

“İstersen fazla yaklaşmayalım, biliyorsun yaramaz çocuklar bizi görürse canımızı acıtabilirler” dediyse de, Karakurbağa ısrar etmiş:

“Akşamın bu karanlığında çocuklar bizi nereden görecek Allah aşkına! Şu en yakındaki evin oraya kadar gidelim, sonra geri döneriz. Korkaklığı bırak şimdi.”

Akkurbağa, korkaklıkla suçlanmaktan çekindiğinden, çaresiz kabul etmiş. Köye girmişler ve evin yanına gelmişler. Akkurbağa sıkıntılı bir vıraklama ile “Hadi, artık dönelim, içimde kötü duygular var!” demiş demesine, ama Karakurbağa heyecanla atılmış:

“Gel bir oyun oynayıp öyle dönelim. Şuradaki yüksek kovayı görüyor musun? İkimiz aynı anda üstünden zıplayacağız. Bakalım yarışmayı kim kazanacak?”

“Akşamın bu vaktinde bırak böyle çocuklukları lütfen!” diye itiraz edecek olmuş Akkurbağa, ancak yaramaz arkadaşı bir türlü fikrinden vazgeçmemiş. Hatta “Dediğimi yapmazsan, seninle artık arkadaş olmam!” diye tehdit bile savurmuş. Bunca yıllık arkadaşını kaybetmek istemeyen Akkurbağa bu teklifi de istemeye istemeye kabul etmiş.

İki kurbağa hızla koşup zıplamışlar. Ama ne olduysa o zaman olmuş ve tam kova dedikleri şeyin üzerinde çarpışıp içine düşmüşler! Acı gerçeği o zaman anlamışlar: üzerinden atlamaya çalıştıkları o şey, yarısına kadar dolu kocaman bir süt güğümü değil miymiş meğer!
Yorulana kadar giriştikleri denemelerin sonucunda başka bir gerçeği daha anlamışlar: Güğümün kenarları zıplayıp çıkmalarına imkân vermeyecek kadar yüksekmiş. Karakurbağa ümitsizlik içinde haykırmış:

“Mahvolduk! Buradan çıkmamız mümkün değil! Bu güğümün içinde ölüp gideceğiz.”

“O kadar kolay pes etme bakalım” diye karşılık vermiş Akkurbağa. “Çıkmadık candan ümit kesilmez. Kim bilir, hiç ummadığımız bir anda imdadımıza yardımsever bir el yetişir belki de.”
Karakurbağa acı bir kahkaha attıktan sonra şöyle demiş:

“Benim kurbağa Polyannam! Neler sayıklıyorsun sen? Bari böylesi bir haldeyken hayal görmekten vazgeç.”

“Ben hayal filan görmüyorum. Nasıl bilmiyorum, ama buradan kurtulacakmışız gibi bir his var içimde. Kendini koyuverme sakın!”

Ne yazık ki, Karakurbağa’nın ümitsizliği her geçen dakika bütün kalbini daha çok kaplamış ve ümitsizliği arttıkça bacaklarındaki güç ve kuvvet de azaldıkça azalmış. Ve en sonunda:

“Bacaklarımda derman kalmamış. Hakkını helal et kardeşim!” deyip sütte yüzmekten vazgeçmiş. Bir-iki dakika sonra da son nefesini vermiş…

Akkurbağa arkadaşının bu kadar kolay vazgeçip ölmesine çok üzülmüş, fakat ümidini hiç yitirmemiş. Sürekli şu şekilde yalvarmış Allah’a:

“Darda kalanların sesini ancak Sen duyar, onların imdadına ancak Sen koşarsın! Senin rahmet ve şefkatin süt güğümüne düşmüş zavallı bir kurbağaya da yetişir elbet! Kurtar beni Allahım!”

Akkurbağa bu şekilde yalvarırken, bir taraftan da sebebini bilmeden sütün içinde var gücüyle çırpınmış. Karanlıkta, yapayalnız, çaresiz, ama hiç ümitsizliğe düşmeden… çırpınmış, çırpınmış… Bu hal dakikalarca devam etmiş. Bir ara arka tarafından ayağına birşey çarpmış. Dönüp baktığında bunun irice bir tereyağı topağı olduğunu görmüş. Oraya nereden geldiğini düşününce, bu tereyağının farkında olmadan kendi çırpınışlarıyla meydana geldiğini anlamış. Gözleri sevinçle parlamış, çünkü bu onun kurtuluş vesilesi olabilirmiş!

Azalmaya yüz tutan gücü, ummadığı kadar artmış. Bu defa niçin yaptığını bilerek bacaklarını yine çırpıp durmuş. Bir saat kadar sonra tere yağ topağı o kadar büyümüş ki, onun üstüne basıp zıpladığı gibi güğümün dışına atlamış ve ilk sözü şu olmuş:

“Rahmetinden ümidimi kestirmediğin ve imdadıma yetiştiğin için Sana şükürler olsun Allah’ım!”

Yazan : Merve

Tilki

bir varmış bir yokmuş bir ormanda uzun kuyruklu tilki varmış bu tilki çok yaramazmış anne ve babası yemek aramak için ava çıkımışlar.uzun kuyruklu tilki evde tek başına kamış.çok üzülmüş çünkü canı çok sıkılıyormuş.biraz havalanayım demiş.dışarı çıkmış birde bakmış ki orda onun yaşında bir tilki oyun oynuyormuş hemen yanına gitmiş ve

—bende seninle oynayabilirmiyim demiş

—ewet demiş diğer tilki oynayabilirsin

uzun kuyruklu tilki çok sevinmiş hollley sonunda benimde arkadaşım var demiş ve sevinçten havalara uçmuş sonra oynmaya başlamışlar ve evcilik oynamışlar sonra uzun kuyruklu tilki bu benim bebeğim diye ağlmaya başlamış halbuki onun değilmiş.ve böylece şımarmış.Uzun kuyruklu tilkininannesi ve babası gelmiş eve gitma zamanı gelmiş eve gitmişler anne ve babası avladıkları hayvanı yemişleruzun kuyruklu tilki annesine demişki …anne anne ben arkadaş istiyorum fakat dışardaki arkadaşım beni sevmiyo demiş anneside uzun kuyruklu tilkiye bak ben sana öncelerden beri uyarıyordum şımarma diye ama sen beni dinlemedin işte önüne gelen arkadşın da bu yüzden tabikide seninle oynamaz uzun kuyruklu tilki odasına gidip yorganın altına girip ağlamış . Kendi kendine demişki …annem arkadaşlarım beni hiç sevmiyorlar sonra yanına babası gelmiş ona biraz doğruluktan söz etmiş demişki …”bak evladım sen şımamrarak arkadaşının bebeğini alarak onları kızdıryor ve onlarda seninle oynamak istemiyor sende onları seninle oynamaları için onlara tatlı dillle davranman gerekiyor ama sen bunları hiç yapmıyorsun şimdi sana inzin veriyorum git arkadaşından özür dile ve ona iyi davran bak seninle oynayacaklar.”demiş sonra uzu kuyruklu tilki gitmiş özür dilemiş arkadaşına iyi davranmış arkdaşıda oda mutlu olmuşlar sonra koşa koşa sevinçle eve gelmiş anne ve babasına bir güzel sarılıp onların yanaklarından öpüp teşekkür etmiş ve böylece hep mutlu olmuşşşş .

masalı indir

Gönderen : masalabla

Aslan’ın Sarayı

Aslan ormandaki hayvanları sarayına davet etmiş. Hem onlarla tanışmak, hem de ormanın sorunlarını konuşmak istiyormuş.

İlk olarak içeri giren ayı saraydaki kokuyu beğenmemiş. Eliyle burnunu tutup yüzünü buruşturmuş. Ağzından da “Öffff çok pis kokuyor.” Sözleri dökülmüş. Aslan bu işe çok kızmış. Sarayını kötüleyen ayıyı bir pençede yere serip öldürmüş.

İkinci olarak sarayı giren maymun olanları gördüğü için “Efendim sarayınız mis gibi kokuyor.” Aslan maymuna da kızmış. Abartıyor, bana şirin görünmek istiyor diyerek bir pençede maymununda işini bitirmiş.

Bütün bu olayları gören tilki aslanın huzurunda tek bir söz bile söyleyememiş. Bu kez aslan sormuş. “Söyle bakalım sarayımı beğendin mi? Kokusu nasıl?
Tilki işi kurnazlığa vurarak. “Sayın kralım ben bu günlerde nezle olmuşumda burnum koku almıyor.” Demiş.

Yazan : Gamze

Kendini Beğenmiş Kurt

Herkes kurttan korkuyordu.Birgün Bilge Aslana gittiler. Neler yaşadıklarını anlattılar.Aslan bir kere düşünmüş.Ve

-Arkadaşlar ormanın içinde büyük goril Koca Ayak yaşıyor.Biz hep beraber ona gidelim ve ondan yardım isteyelim. Demiş

Koca Ayak onları evinde misafir etmiş.Çaylar içmişler, pastalar börekler yemişler.En sonunda konu kurta gelmiş.İçlerinden Meraklı Tavşan yakınmış

-Ah! Koca Ayak sorma bize her istediğini yaptırıyor.Bizden daha kuvvetli olduğu için bizi hep küçük görüyor.Koca Ayak durumu anlamış.Aklına gelen fikri arkadaşlarıyla paylaşmış.

-Peki ben bu kurttan daha büyüğüm değil mi? demiş.

Hep bir ağızdan ”Evet” cevabını almış.

-Peki kurt benim her istediğimi yaparmı?.

Tekrar aynı cevabı duymuş.Hayvanlarda Koca Ayak ın ne yapmak istediğini anlamışlar.Ormana doğru yola çıkmışlar.Koca Ayak kocaman ayaklarıyla ormana girerken her yer sarsılıyormuş.Kurt Koca Ayak ı karşısında görünce korkudan dili tutulacakmış.Kocaman goril herkese emirler yağdırmaya başlamış.Kurtta bu emirlere uymaya…İkinci gün olmuş kurt artık yorgun düşmüş.Ve hayvanlara yaptığı yanlışı anlamış.Herkesi bir araya toplayarak onlardan özür dilemiş.Koca Ayakta kurda bu yanlışı anladığı için aferin demiş.Koca Ayak evine dönmüş.Bütün hayvanlar ormanda mutlu mesut yaşamışlar.

Yazan : Remziye

Özgürlük

Bir varmış bir yokmuş.bir ormanda bir kurt yaşarmış. Hiçbir yemek bulamazmış bu yüzden hep aç kalırmış.bir gün kendi kendine:
_Bir dolaşayım,belki bir şeyler bulurum.Demiş.
Bir evin önüne gelmiş.Evin önünde bir köpek varmış.Köpege:
_Köpek kardeş,burada yenileçek bir şeyler var mı?Demiş.
Köpek:
_Eger benimle birlikte yaşarsan hergün yemek yersin.Hem benim bir sahibim var bana hergün yemek verir benle oyun oynar.
Köpegin boynunda yara izi varmış kurt sormuş:
_Köpek kardeş boynun neden yara olmuş?
_Sahipim beni tasma ile baglar,bu iz onun izi.Peki sen karar verdin mi benle burada kalır mısın?Kurt:
_Köpek kardeş ben açlıktan ölsem bile özgürlügümü hiç bir şeye degişmem!!!!!…

Yazan : Kübra

Tilki ile Karga

Bir zamanlar binlerce kargalar yasarmış.Bu kargalardan biri bir gün bir peynir çalmış.Ve onu yemek için hazırlanmış.Ama oralardan aç bir tilki geçiyormuş ve kargayı görmüş.Ve kargaya yaklasarak ağzını sulandırmış.Hemen kargaya merhaba karga kardes duyduğuma göre sesin çoook güzelmiş.O güzel sesini bana da dinletirmisin demiş.Karga bu sözler üzerine utanmış .Ve tilkiye sarkı söylemeye kara vermiş.Ve bir bağırmayla ağzındaki peynir bir anda düşmüş.Ve karga bir anda yutuvermiş.Tilkide kargaya “hıh karga kardes sana güzel sözler söyleyene sen hemen dost bilme “demiş.Karga böyle davrandığına pişman olmuş.Bidaha güzel sözler söyleyeni dost bilmemiş.Ve masal burda sona ermiş.

Yazan : Sedef

Küçük Kız

Bir Varmis Bir Yokmus kucuk bir kiz varmis kucuk kizin babasi baska bir kadinlan annesini aldatmis kucuk kiz buyumus annesi ona babasi olmus deyince cok uzulmus sonra annesine babasindan mezarini sorunca annesi dusunmus? sonra tek tek herseyi soylemis kiz babasina gitmis annesiyle baristirmis ve mutlu bir aile olmuslar