Mehtap’ın Kardeşi
Yazar : Masal Abla
Mehtap’ın Kardeşi
Mehtap’ın annesi hamileydi. Doğum yapmasına az kalmıştı. Mehtap heyecanlıydı. Bir kardeşi olacaktı. Acaba insanın kardeşinin olması nasıl birşeydi? Bunu bilmiyordu. Neyse ki yakında öğrenecekti. O sabah anne ve babası hastahaneye gitmek için yola çıktılar. Onu da babaannesine bıraktılar. Mehtap çok değişik duygular içindeydi. Bir kardeşi olacaktı. Herkes soruyordu:
-Kardeşin olunca ne yapacaksın?
Mehtap “Ona ablalık yapacağım” dedi. Böyle dedi demesine da bazı şeyler vardı kafasını kurcalayan. Sanırım paylaşmak gerekecekti birçok şeyi. Hatta paylaşmaya bile başlamıştı. Odası artık iki kişiye ait olacaktı. Yatağı duvar kenarına sıkıştırılmış hemen yanına bir yatak konmuştu. Mehtap annesine :
-Anne benim yatağım kenara sıkıştı. Kardeşimin yatağı ne kadar geniş yer kaplıyor öyle, dedi.
Annesi:
-Kızım sen ablasın, ablalık kolay değildir. Fedakarlık ister, dedi.
Mehtap bir gün babaannesinde kaldı. Sabah kalktığında dedesi “kalk kızım, hazırlan, hastahaneye gideceğiz” dedi. Babaannesini de alıp gittiler.
Mehtap kardeşini çok merak ediyordu. Kendisine benzer miydi acaba? Odaya girdiler. Annesi kucağında minicik bir bebek yatakta yatıyordu. Babası da sandalyede oturuyordu. Mehtap hemen koştu, annesine sarıldı. Bebeğe uzun uzun baktı. Ne kadar küçük elleri vardı. Etrafa şöyle bir göz gezdirdi. Her taraf çiçeklerle doluydu. Nerden gelmişti o kadar çiçek?
Odanın kapısı vuruldu.
-Girin!
“Merhaba! Hayırlı olsun, maşaallah” diyerek Zafer abi ve eşi girdiler. Ardından amcamlar ve teyzemler…Kapı hiç kapanmadı.
Öğleden sonra toparlanıp eve döndüler. Mehtap odasına geçti, yatağına oturdu. Gözü duvardaki kalp şeklinde yazılmış ‘Mehtapın odası’ yazısına ilişti. Şimdi ne yazacaktı duvarda, Mine ve Mehtap mı?
Herkes Mine ile ilgileniyordu. Mehtap sanki unutulmuştu. Sadece yemek vakitlerinde hatırlanıyordu. Bebeğin maması, bebeğin bezi, bebeğin kıyafetleri…. Bu işten sıkılmıştı. Odasından çıkmıyordu pek. Anneeee! Anneee! diye bağırdı. Babası koşarak geldi.
-Bağırma Mehtap, yanımıza gel, alçak sesle söyle. Mine uyuyor, uyandıracaksın.
-Özür dilerim, dedi Mehtap.
Mine çok tatlı ve sevimli bir bebekti. Çok ağlamıyordu. Birgün annesi mutfakta kek çırpıyordu. Keki kalıba döktüğü sırada ağlama sesi duydu. Koşarak gitti. Bir de ne görsün. Mehtap Mine’yi kucağına almış, hızlıca döndürüyordu.
Annesi:
-Mehtap ne yapıyorsun? O daha bebek. Düşüreceksin, deyip Mine’yi kucakladı. Bayağı kızmıştı.
Mehtap kendisiyle ilgilenen kimse yok diye üzülüyordu. Bir de Mine’yi ne zaman sevmek istese Mine ağlamaya başlıyor, bütün evi başına topluyordu. Keşke o da yeni doğmuş olsaydı. Niye büyümüştü ki?
Böylece günler, aylar geçti. Mine bir yaşına Mehtap da yedi yaşına girmişti. Mehtap bir hafta sonra okula gidecekti. Yine kimse onunla ilgilenmiyordu. ‘Bari şimdi ilgilenin, benim de ihtiyacım var!’ diyordu içinden. Öğlen olmuştu.
Annesi:
-Mehtap bugün seninle okul alışverişi yapacağız, dedi.
Mehtap onunla ilgilendikleri için şaşırmıştı. Hemen hazırlanıp çıktılar. Mine’yi babaannesine bırakmışlardı. Mehtap annesi ile babasının elinden tutmuş, sevinçle yürüyordu.
Birkaç mağazaya bakıp ayakkabı beğendiler, en güzelini aldılar. Sonra önlük, çanta…
Eve geldiklerinde bayağı yorulmuşlardı. Dedesi Mehtapın yanına gelip bir paket uzattı.
-Al bu senin okula başlamanın hediyesi.
Mehtap:
-Çok teşekkür ederim dede. Ne güzel boya kalemleri bunlar.
Sonra babaannesi:
-Bu hırkayı sana ördüm. Soğuk havalarda giyersin. Okulun hayırlı olsun. Aman da aman! Benim torunum büyümüş de okula gidermiş, diye sarıldı. Az sonra zil çaldı. Zafer abi geldi. Mehtap’a dönerek “Mehtap hayırlı olsun, okula başlıyormuşsun. Bak bu sana ufak bir hediye” dedi. Mehtap çok sevinmişti. Teşekkür etti. Hediye bir kalemlikti. Akşam olunca Mehtap annesinin yanına gitti. Ona sarıldı ve:
-Anne! Ben artık hep Mine ile ilgileneceğinizi düşünmüştüm. Beni unuttunuz sanmıştım, dedi.
Annesi:
-Mehtapcığım! Biz seni hiç unutur muyuz? Hep aklımızdasın.
Mehtap:
-Ama anne şimdiye kadar hep Mine ile ilgilendiniz. Ona kıyafet aldınız.
Annesi:
-Canım kızım, kimin ne zaman neye ihtiyacı varsa biz onu karşılamaya çalıştık. Düşün yeni doğan bir bebek mi daha ihtiyaç sahibidir, yoksa altı yaşındaki bir çocuk mu? Bebek daha yeni doğmuş, yemek yiyemez, su içemez, kendi giyinemez. Ama çocuk yemek yiyebilir, kendi giyinebilir. Bebeğe göre pek çok şey yapabilir değil mi?
-Evet anne!
-Babanla benim, hatta babaannenle dedenin Mine ile seni aynı oranda sevdiğimizi, Mine’yi ne kadar düşünüyorsak, seni de o kadar düşündüğümüzü bilmelisin.
Okula başlayacaksın ve senin bize şu anda daha çok ihtiyacın var. İlk defa okula gideceksin. Kalem tutmayı, okumayı yazmayı öğreneceksin. Sen de şu anda Mine de olduğu gibi bunları hiç bilmiyorsun. Bizim senin yanında olmamız lazım ki başarılı olasın değil mi? Benim güzel kızım, dedi.
Mehtap artık anlıyordu. İhtiyacı olmak önemli birşeydi. Yardım etmek gerekliydi.
Annesi:
-Mehtap sen okuyacaksın. Yedinci sınıfa geçeceksin, sonra Mine okula başlayacak. Sen ona yol göstereceksin. Ablalık yapacaksın. İhtiyaçlarını karşılayacaksın.
-Tamam!, dedi Mehtap heyecanla.
Artık bulunduğu halden memnundu. İyi ki büyümüştü.
ceyda demiş,
Ocak 6, 2008 @ 04:52
güzel bir hikaye ama bu kıskançlık boşuna bence ama gene de güzel
melih demiş,
Ocak 6, 2008 @ 10:04
benimde kardeşim var 3 yaşında ben onu değil ama o beni çoook kıskanıyor hikayenin tam tersi
lale demiş,
Ocak 7, 2008 @ 02:10
bence güzel ama kıskanmasına gerek yok kardeşi olması çok güzel olur
lale demiş,
Ocak 7, 2008 @ 02:14
slm ben burayı çok seviyorum çok güzel hikayeler var
ZEKİYE GÜL demiş,
Ocak 7, 2008 @ 07:44
Mehtap’ın bunları anlamaması normel bir kişinin kardeşi olması çok güzel benimde bir abeğim var ama o beni kıskandımı bilemem.
gökçe demiş demiş,
Ocak 7, 2008 @ 11:25
bence mehtab’ın kardeşi çooooooook güzel ama gürültülü çocuk hiç de güzel değil.bunu da blin ama mehtabu-ın kae-rdeşi çok ama çok güzel çok hoşuma gittti
bloom demiş,
Ocak 7, 2008 @ 12:34
çok çok güzel tavsiye ederim
zeynep demiş,
Ocak 7, 2008 @ 16:27
Harika bir masal sevgili ikiz kardesim (masal abla)Beyza Nur’um cok begendi.Oldukca egitici ve ogretici ayrica.
Tebriklerimizi sunuyoruz.
USA’dan sevgiler…
çiçek demiş,
Ocak 8, 2008 @ 04:57
çoooooooooooooookk beğendim ama mehtabın kıskanmasını hiç anlamlı bulmadım çünkü o daha bir bebek
zeyno demiş,
Ocak 8, 2008 @ 05:00
çooooooook beğendim çook güzel hikayeler.Benimde bir kardeşim var 5 yaşında ama ben onu değil obeni kıskanıyor
ezgi demiş,
Ocak 8, 2008 @ 06:47
Bu hikaye beni tutmadı
zerrin demiş,
Ocak 8, 2008 @ 06:52
bu hikayeyi çok sevdim ama çok bebeksi biraz daha güzel olabilirdi ve biraz daha hikaye olsa sevinirim…
beyzanur demiş,
Ocak 9, 2008 @ 07:15
mehtabın kardeşi adlı masalı sevdim benimde bir kardeşim var bu masalıyazan yazara teşekkür ederim
ama çok uzundu kısa veöz olursa sevinirim…
beyzanur demiş,
Ocak 9, 2008 @ 07:21
bakın dağınık çocuk güzeldi yani utanıyorm söylemeye ama bende dağınığım bana
bir ders oldu haaaaaaaaben bunları çok sevdim ama hikayeler biraz gerçekçi olursa memnun olurum
yunus emre demiş,
Ocak 9, 2008 @ 07:46
bence iiiii bir masal ama kıskanmak çoook iyi birşey değil ama mehtap küçük daha ve anlayıp ona ikna olmuş benimde 1 ablamda var ama o kıskanıomu bilmiom
yunus emre demiş,
Ocak 9, 2008 @ 07:46
çok iiiiii
isren demiş,
Ocak 9, 2008 @ 08:32
çokkkkkkkkkkkkkkkk güzel 1 hikaye.hem ders veriyo hem güzel gerçi tüm hikayeler güzel ama neyse
isren demiş,
Ocak 9, 2008 @ 09:36
çok güzel bir hikaye ama kıskanması gerek miyordu çünkü 1 aile çocuklarını eşit sever unutmayın 1 AİLE ÇOCUĞNU EŞİT SEVER SİZDE ÖYLE YAParsanız komik olcağnı şimdiden söyleyim ve tüm aile çocuğnu eşit sever ve herkes
firdevs_06 demiş,
Ocak 10, 2008 @ 03:31
slm ben çok ama çok mehtabın kardesi çok güzel dimi minicik bi bebek bebeğe uzn uzn baktı masalı anlattım…….frdevs yksl hahahahah sze byk br aaaaaaa mehtab 7 yasın da ama ben 20 yasındayım
ceylan demiş,
Ocak 10, 2008 @ 03:33
-Kardeşin olunca ne yapacaksınız? arkadaslar
busra demiş,
Ocak 10, 2008 @ 09:57
bence çok güzel bir masallar çcuklara göre bence
efekan demiş,
Ocak 10, 2008 @ 13:05
harika bn ce bi çoçugun kardeşini kıskanması normal yani
nida flora demiş,
Ocak 12, 2008 @ 04:14
bence güzel di ama daha 6 yaşında olduğu için bence kıskanması biraz doğru çünkü anlamıyor
asya demiş,
Ocak 12, 2008 @ 11:01
bence mehtap’ın kıskanması biraz olumlu çünkü mehtap 6 yaşında daha hiç anlamıyorki
biz onu bırakalım ama bence çooooooooooookkkkkkkkkkkkkkk güzeldi
ali demiş,
Ocak 12, 2008 @ 12:31
o kadar güzel ki uyurken dinledim
muazzez demiş,
Ocak 13, 2008 @ 11:22
ayyy çok uzun yaaaa nasıl yazdınız
muazzez demiş,
Ocak 13, 2008 @ 11:23
çok güzel beğendim
EBRULİ demiş,
Ocak 14, 2008 @ 04:27
yanlışlıklarvar biraz ama genede gzl.mehtap boşuna kışkançlık yapmış inssanın kardeşi olması çok gzl bişey bence………………….
nisa demiş,
Ocak 14, 2008 @ 09:04
BAZI YANLIŞLAR VAR.AMA ON ÜZERİNDEN YEDİ
ikizler demiş,
Ocak 14, 2008 @ 11:15
cok güzel
kizlarim demiş,
Ocak 14, 2008 @ 11:18
cocuklarim icin cok güzel bi site kizlarimin cok hosuna gidiyor
nisanur demiş,
Ocak 15, 2008 @ 12:25
benimde kardeşim olmasını çok isterdim olsaydı ben onu kıskanırdım ama ablam ve abim var ben ve onlar birbirimizi kıskanıyoruz ablam bazen beni çok gıdıklıyor abim müzik açım beni illa oynatıyor insanın abisi ve ablası olması ne güzel bir şey ben ablamı ve abimi çok ve çok seviyorum:d
cemre demiş,
Ocak 17, 2008 @ 05:26
süper yaaaa:):):):):):):):)
sevgi ile hacer demiş,
Ocak 19, 2008 @ 09:09
mehtabın kıskanmaması ve mine yi sevmesi gerekir mehtab karteş
i büyüyünce görsün hergün herşeyi burnuntan getirir kitabını defterini yırtar karteşini her gün dövsün mine ye de hak vermeleri gerekirler teşekkür ederim yazana/13
BÜŞRA demiş,
Ocak 19, 2008 @ 09:59
çok süper bişe yaa mütiş:)
:) 
iso demiş,
Ocak 22, 2008 @ 02:05
idare eder
betül demiş,
Ocak 22, 2008 @ 06:52
bence kıskanmasına gerek yok çünkü onun bebekliginde onada bu ilgiyi yapmışlardır ve onun o kardeşi ama yinede anneleri onada ilgi vermeli
esma demiş,
Ocak 22, 2008 @ 10:45
sssssssssssüüüüüüüüüpppppppppppppeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrr bi şey
bendeniz ben erva demiş,
Ocak 22, 2008 @ 11:33
çok normal bi masal kardeşi olan ve okula başlayan herkes böyle şeyleri yaşar
DAMLA demiş,
Ocak 23, 2008 @ 02:22
BANA GÖRE ÇOK GÜZEL BİR MASALDI AYRICA HEM ANLATAN KİŞİNİN SESİ HEM DE MASAL ÇOK GÜZELDİ ÇOK BEĞENDİM VE BU MASALI HİÇ UNUTMAYACAĞIM UNUTACAĞIMIDA SANMIYORUM:))))))
NİHAN demiş,
Ocak 23, 2008 @ 02:28
MU MASALI ÇOK SEVDİM AMA BU MASALDAN ŞUNU ÇIKARDIM Kİ YENİ DOĞAN BEBEĞİ KISKANMAK GEREKMİYOR AİLEMİZ BİZİMLEDE ELBET BİR GÜN İLGİLENECEKTİR.YENİ DOĞAN BEBEKLEDE FAZLA UĞRAŞMAMAMIZ GEREKİR MİKROP BULAŞABİLİR:)
rena demiş,
Ocak 23, 2008 @ 04:33
merhaba ! ben teşekkürler bu tür site açtığınız için . ben burdan masallar okuyorum ve evde 4 yaşında bir kızım var ona anlatmaya çalışıyorum . Bu site bana çok yardımcı olmaktadır.
Masallarınız da güzel ve etik ve ahlaki bilgilerle zengin. bu yüzden maslları kızıma aktarıyorum. Ben yabancı asıllı bir bayanım. 26 yaşım var . Ve bir türkle evliyim. Kızıma Türk masalları da anlatıyorum tabi önce onu bir yerlerden bulmam gerekiyor. bana yardımcı olduğunuz için sizlere teşekkür ederim.
su demiş,
Ocak 23, 2008 @ 13:28
nihana katılıyorum
iremsu demiş,
Ocak 24, 2008 @ 11:37
benimde kardeşim var ama masal işte benimkiler ağlasa buna ne yaptın diyolar yani alakası yok ama güzel bir hikaye ders verici
sevvsl demiş,
Ocak 25, 2008 @ 07:18
bence hikaye çok gü
sena kardeşi ayla demiş,
Ocak 25, 2008 @ 10:17
masal çok güzel ve zevkli
serhat demiş,
Ocak 26, 2008 @ 03:15
kardeşi çok iyi
buket demiş,
Ocak 26, 2008 @ 12:37
çoooooooooooooooooookkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk güzel yaaaaaaaaaaa süperrrrrrrrr tavsiye ederim haaaaaaaa
kardelen demiş,
Ocak 26, 2008 @ 12:39
bence hoş ama mehtap çok kıskanmış minede ne çook ağlıyomuş yaaa iyi güzellmişşşş
buket demiş,
Ocak 26, 2008 @ 12:40
çooooooooooooookkkkkkkkkkkkk güzel yaaaa süperrrrrrr tavsiye ederim heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
maslcı demiş,
Ocak 27, 2008 @ 08:39
o kadar spreki tam bizim hayatımızı anlatıo o kdr çok begendim ki
doğukan demiş,
Ocak 29, 2008 @ 01:25
ya ben beyendin beyenmesinede başkaları beyendimi ya bu salak mehtap kardeşini. kıskanıo
ezgi demiş,
Ocak 29, 2008 @ 03:13
ÇOOK HARİKA BENDE AYNI MEHTABIN DURUMUNDAYDIM ANNEM DE BANA BUNLARI ANLATMIŞTI… AMA SONRA ANLADIM
berika bal demiş,
Ocak 29, 2008 @ 06:25
bu hikaye çok çok güzel hayarımda bukadar güzel hikaye görmemiştim”””””’
sıla aydemir demiş,
Ocak 29, 2008 @ 06:29
BU HİKAYEYİ ÇOK BEYENDİM AMA BU SİTEYİ KAYBETİNCE NASIL DİNLİCEM AMA BU HİKAYE ÇOK GÜZEL?????*
,
sidal ve melek demiş,
Ocak 29, 2008 @ 07:40
mehtap aslında kardeşini kıskanmamalı ve onla
kardesi çok iyi paylasıo ama mehtap kardesini
döndermeliydi çok kötü biseydi
ama artık kardesiyle iyi geçiniyo
çok tesekkürler:)
yağmur demiş,
Ocak 30, 2008 @ 10:37
ya benbu masalı çok sevdim ama mehtapın yaptığıda çok kötü bişey insan neden kendi kardeşini kıskansınki ben ayrıca mehtap için sötlüyorum bunu ve kıskançlık çok kötü birşeydir…..
s dfqaoşfdp
qa dı
zeynep ayar demiş,
Ocak 30, 2008 @ 14:30
HİKAYE ÇOK GÜZELDİ.COK SEVDİM.
şulenur demiş,
Ocak 31, 2008 @ 08:35
harika bi hikaye tavsiyem önce yorumları okuyun güzel olanları sonra hikayeyi okuyun insan daha bi hevesleniyo :D:D
berna demiş,
Şubat 1, 2008 @ 08:47
ben ce çookk güsel
evt
çokkkkk
güzell
berna demiş,
Şubat 1, 2008 @ 08:53
ben cede bide şey çocuk haklı kıskan makta
mesela benim yiğenim de var o kıkançlık
alis demiş,
Şubat 1, 2008 @ 13:05
Benim zaten akrdeşim yokki ne yapacağımı bilmiyorum.
özge demiş,
Şubat 2, 2008 @ 03:45
gercekten cok güzel daha dinlerken yazdım ama okadar billendirici alış gibi bende tek kardesim ya ben son vermek zorundayım selena basladı hadi byyyy
elif demiş,
Şubat 3, 2008 @ 08:48
ay süper beaa kızlar
dilan demir demiş,
Şubat 4, 2008 @ 03:11
çokkkkk güzelll bir hikayee benimde kardeşim olduğunda bende onunla çok ilgilencem çok guzel bir hikaye
buse demiş,
Şubat 10, 2008 @ 12:02
iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
nisanur demiş,
Şubat 24, 2008 @ 03:50
güzel ama kıskanma işi zor ama doğru ya ha 0 ha6 yaş ne fark eder mehtap 6 yaşında olsa bile bişey anlamıyodur
nisanur demiş,
Şubat 24, 2008 @ 03:53
çok güzel_ arkadaşlarr sizinde bir kardeşin olsa ne yapardınız ben mesela ablalık
pelin doğa metin demiş,
Şubat 26, 2008 @ 11:03
yha ,
sewenler olabilir.saygı duymak lazım ama bence cok saçma bi hikye olmus.ben tek çocuğum bnm kardesim yok hah hah mutluyum.
kibrahim demiş,
Şubat 27, 2008 @ 06:35
bu masallar çok güzel
furkan aydin demiş,
Şubat 27, 2008 @ 07:41
bunu çok güzel söylüyolar .çok güzel hem. ben ablayı çok sevdim.
yusuf demiş,
Mart 28, 2008 @ 02:44
çok güzel masal muhhteşem
filiz demiş,
Mart 29, 2008 @ 07:42
harika çocuklar için süper
umut demiş,
Mart 29, 2008 @ 14:30
çok beğendim ama mehtabın kıskanması çok ayıp çünkü mine daha çok küçük biraz daha masal aktarır mısınız
elif gencer demiş,
Mart 30, 2008 @ 02:55
çooook güzel bende bir abla olmak isterim
busenur demiş,
Mart 30, 2008 @ 07:17
benimde ablam var onun adıda mehtap ama o bu kadar heyecanlanmışmı bilmiyorum
busenur demiş,
Mart 30, 2008 @ 07:17
benimde ablam var onun adıda mehtap ama o bu kadar heyecanlanmışmı bilmiyorum
damla demiş,
Mart 30, 2008 @ 08:55
güzellllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
stella demiş,
Mart 30, 2008 @ 11:14
biraZ kıskançlık içeriyor ama ginede güzel bir hikaYeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
irem demiş,
Nisan 1, 2008 @ 03:14
olması çok güzel:)
merve demiş,
Nisan 1, 2008 @ 06:06
ewet ewet mehtabın bunları anlaması çok zor ama benimde abilerim beni kıskandılarmı hiç bilmem üç abim ve ben en ben küçükleriyim ama benimde bir kardeşim olsun istiyorum hemde kız ama işte hem küçük olduğum için seviminyorum ailenin en küçüğü diye hemde üzülüyorum kardeşim yok diye bilimiyorum ki ablalık nasıl bişeydir
merve demiş,
Nisan 1, 2008 @ 06:19
güzelllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
merve demiş,
Nisan 1, 2008 @ 06:21
):): ):):)::))):9:9:):)::):)):):):):
merve demiş,
Nisan 1, 2008 @ 06:22
bence mehtap çok tatlı nerden gördün derseniz resimde var bakkkkkkkkkk
irem demiş,
Nisan 2, 2008 @ 12:20
mehtapın çok güzel insanın kardeşi olması çok güzel hele bebek olurken biraz anneyle baba sana vakit ayıramazlar ve sonradan onlarınla ilgilenirler ve sonradan ikisinlede ilgilenirler ve ben bu hikayeyi çok sevdim
dilber kaplanduran demiş,
Nisan 4, 2008 @ 06:03
keşke benimde kardeşim olsaydı
esra(gizli prenses)cemre demiş,
Nisan 5, 2008 @ 06:51
bence çok güzel ama kimse kardeşi olmasını istemez
REYHAN demiş,
Nisan 5, 2008 @ 12:56
MUHTEŞEM
mehtap demiş,
Nisan 7, 2008 @ 11:04
gerçekten çok güzel bir masal ayrıca benim adım çok harika bir masal süper
mervenur demiş,
Nisan 9, 2008 @ 03:15
SLM MEHTABIN KARDEŞİ ÇOK GÜZEL
ulaş demiş,
Nisan 9, 2008 @ 05:51
cok guzel masal
elif demiş,
Nisan 11, 2008 @ 02:50
bence çokkkkkkkkkkkkkk güzel herkese tavsiye ederim ama mehtabın yaptığı yanlış bir davranış derim fakat ormanda üç ayı masalınıda koyarsanıız iyi olur
eylül demiş,
Nisan 11, 2008 @ 21:57
yaa bence bu msl ve maviş adlı msl süperrrrrrrrrrrrrrrrr bayıldımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
ilayda özdeniz demiş,
Nisan 12, 2008 @ 05:08
ayyyyyyyyyyy ne kadar güzel birşey buna bayıldım bu arada ecemide öptümmm…
selen demiş,
Nisan 12, 2008 @ 05:15
bence mehtap haklı
dilara demiş,
Nisan 12, 2008 @ 14:05
masal cok guseldı hazırlıyanın ellerıne saglık daha dogrusu bu hıkaye kardesını kıskananlar ıcın yazılmıs sanırım…
oguzhan demiş,
Nisan 13, 2008 @ 12:26
cok guzel bır masal .Cok begendımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
sanem demiş,
Nisan 14, 2008 @ 02:22
bu masal çok güzel ama ablanın sesi çok kötü
sanem demiş,
Nisan 14, 2008 @ 02:24
bu masal çok güzel
mehtabın kıskanmasına gerek yok
sanem demiş,
Nisan 14, 2008 @ 02:32
anne seniçok seviyorum
sanem demiş,
Nisan 14, 2008 @ 02:33
anne seni çok seviyorum
süper kiz demiş,
Nisan 14, 2008 @ 13:11
süper gerçekleri anlatıo benim de kerdeşim var onu kıskandığımız anlar oluo çooook gzl
yakup demiş,
Nisan 16, 2008 @ 09:46
varya kız kardeşini kıskanıyoo
sinem demiş,
Nisan 16, 2008 @ 13:28
gerçekten güzel bir masaldı eylenerek dinledim ama Mehtap kıskanıyo kardeşini onun için biraz gıcık ben olsaydım öyle kıskanmazdım neyse ssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüpppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppppeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrdddddddddddddddddddddddddddddddddddddddiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii yani
NUR demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:06
MEHTABIN KARDESI
Mehtap’ın annesi hamileydi. Doğum yapmasına az kalmıştı. Mehtap heyecanlıydı. Bir kardeşi olacaktı. Acaba insanın kardeşinin olması nasıl birşeydi? Bunu bilmiyordu. Neyse ki yakında öğrenecekti. O sabah anne ve babası hastahaneye gitmek için yola çıktılar. Onu da babaannesine bıraktılar. Mehtap çok değişik duygular içindeydi. Bir kardeşi olacaktı. Herkes soruyordu:
-Kardeşin olunca ne yapacaksın?
Mehtap “Ona ablalık yapacağım” dedi. Böyle dedi demesine da bazı şeyler vardı kafasını kurcalayan. Sanırım paylaşmak gerekecekti birçok şeyi. Hatta paylaşmaya bile başlamıştı. Odası artık iki kişiye ait olacaktı. Yatağı duvar kenarına sıkıştırılmış hemen yanına bir yatak konmuştu. Mehtap annesine :
-Anne benim yatağım kenara sıkıştı. Kardeşimin yatağı ne kadar geniş yer kaplıyor öyle, dedi.
Annesi:
-Kızım sen ablasın, ablalık kolay değildir. Fedakarlık ister, dedi.
Mehtap bir gün babaannesinde kaldı. Sabah kalktığında dedesi “kalk kızım, hazırlan, hastahaneye gideceğiz” dedi. Babaannesini de alıp gittiler.
Mehtap kardeşini çok merak ediyordu. Kendisine benzer miydi acaba? Odaya girdiler. Annesi kucağında minicik bir bebek yatakta yatıyordu. Babası da sandalyede oturuyordu. Mehtap hemen koştu, annesine sarıldı. Bebeğe uzun uzun baktı. Ne kadar küçük elleri vardı. Etrafa şöyle bir göz gezdirdi. Her taraf çiçeklerle doluydu. Nerden gelmişti o kadar çiçek?
Odanın kapısı vuruldu.
-Girin!
“Merhaba! Hayırlı olsun, maşaallah” diyerek Zafer abi ve eşi girdiler. Ardından amcamlar ve teyzemler…Kapı hiç kapanmadı.
Öğleden sonra toparlanıp eve döndüler. Mehtap odasına geçti, yatağına oturdu. Gözü duvardaki kalp şeklinde yazılmış ‘Mehtapın odası’ yazısına ilişti. Şimdi ne yazacaktı duvarda, Mine ve Mehtap mı?
Herkes Mine ile ilgileniyordu. Mehtap sanki unutulmuştu. Sadece yemek vakitlerinde hatırlanıyordu. Bebeğin maması, bebeğin bezi, bebeğin kıyafetleri…. Bu işten sıkılmıştı. Odasından çıkmıyordu pek. Anneeee! Anneee! diye bağırdı. Babası koşarak geldi.
-Bağırma Mehtap, yanımıza gel, alçak sesle söyle. Mine uyuyor, uyandıracaksın.
-Özür dilerim, dedi Mehtap.
Mine çok tatlı ve sevimli bir bebekti. Çok ağlamıyordu. Birgün annesi mutfakta kek çırpıyordu. Keki kalıba döktüğü sırada ağlama sesi duydu. Koşarak gitti. Bir de ne görsün. Mehtap Mine’yi kucağına almış, hızlıca döndürüyordu.
Annesi:
-Mehtap ne yapıyorsun? O daha bebek. Düşüreceksin, deyip Mine’yi kucakladı. Bayağı kızmıştı.
Mehtap kendisiyle ilgilenen kimse yok diye üzülüyordu. Bir de Mine’yi ne zaman sevmek istese Mine ağlamaya başlıyor, bütün evi başına topluyordu. Keşke o da yeni doğmuş olsaydı. Niye büyümüştü ki?
Böylece günler, aylar geçti. Mine bir yaşına Mehtap da yedi yaşına girmişti. Mehtap bir hafta sonra okula gidecekti. Yine kimse onunla ilgilenmiyordu. ‘Bari şimdi ilgilenin, benim de ihtiyacım var!’ diyordu içinden. Öğlen olmuştu.
Annesi:
-Mehtap bugün seninle okul alışverişi yapacağız, dedi.
Mehtap onunla ilgilendikleri için şaşırmıştı. Hemen hazırlanıp çıktılar. Mine’yi babaannesine bırakmışlardı. Mehtap annesi ile babasının elinden tutmuş, sevinçle yürüyordu.
Birkaç mağazaya bakıp ayakkabı beğendiler, en güzelini aldılar. Sonra önlük, çanta…
Eve geldiklerinde bayağı yorulmuşlardı. Dedesi Mehtapın yanına gelip bir paket uzattı.
-Al bu senin okula başlamanın hediyesi.
Mehtap:
-Çok teşekkür ederim dede. Ne güzel boya kalemleri bunlar.
Sonra babaannesi:
-Bu hırkayı sana ördüm. Soğuk havalarda giyersin. Okulun hayırlı olsun. Aman da aman! Benim torunum büyümüş de okula gidermiş, diye sarıldı. Az sonra zil çaldı. Zafer abi geldi. Mehtap’a dönerek “Mehtap hayırlı olsun, okula başlıyormuşsun. Bak bu sana ufak bir hediye” dedi. Mehtap çok sevinmişti. Teşekkür etti. Hediye bir kalemlikti. Akşam olunca Mehtap annesinin yanına gitti. Ona sarıldı ve:
-Anne! Ben artık hep Mine ile ilgileneceğinizi düşünmüştüm. Beni unuttunuz sanmıştım, dedi.
Annesi:
-Mehtapcığım! Biz seni hiç unutur muyuz? Hep aklımızdasın.
Mehtap:
-Ama anne şimdiye kadar hep Mine ile ilgilendiniz. Ona kıyafet aldınız.
Annesi:
-Canım kızım, kimin ne zaman neye ihtiyacı varsa biz onu karşılamaya çalıştık. Düşün yeni doğan bir bebek mi daha ihtiyaç sahibidir, yoksa altı yaşındaki bir çocuk mu? Bebek daha yeni doğmuş, yemek yiyemez, su içemez, kendi giyinemez. Ama çocuk yemek yiyebilir, kendi giyinebilir. Bebeğe göre pek çok şey yapabilir değil mi?
-Evet anne!
-Babanla benim, hatta babaannenle dedenin Mine ile seni aynı oranda sevdiğimizi, Mine’yi ne kadar düşünüyorsak, seni de o kadar düşündüğümüzü bilmelisin.
Okula başlayacaksın ve senin bize şu anda daha çok ihtiyacın var. İlk defa okula gideceksin. Kalem tutmayı, okumayı yazmayı öğreneceksin. Sen de şu anda Mine de olduğu gibi bunları hiç bilmiyorsun. Bizim senin yanında olmamız lazım ki başarılı olasın değil mi? Benim güzel kızım, dedi.
Mehtap artık anlıyordu. İhtiyacı olmak önemli birşeydi. Yardım etmek gerekliydi.
Annesi:
-Mehtap sen okuyacaksın. Yedinci sınıfa geçeceksin, sonra Mine okula başlayacak. Sen ona yol göstereceksin. Ablalık yapacaksın. İhtiyaçlarını karşılayacaksın.
-Tamam!, dedi Mehtap heyecanla.
Artık bulunduğu halden memnundu. İyi ki büyümüştü.
NUR demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:06
Mehtap’ın annesi hamileydi. Doğum yapmasına az kalmıştı. Mehtap heyecanlıydı. Bir kardeşi olacaktı. Acaba insanın kardeşinin olması nasıl birşeydi? Bunu bilmiyordu. Neyse ki yakında öğrenecekti. O sabah anne ve babası hastahaneye gitmek için yola çıktılar. Onu da babaannesine bıraktılar. Mehtap çok değişik duygular içindeydi. Bir kardeşi olacaktı. Herkes soruyordu:
-Kardeşin olunca ne yapacaksın?
Mehtap “Ona ablalık yapacağım” dedi. Böyle dedi demesine da bazı şeyler vardı kafasını kurcalayan. Sanırım paylaşmak gerekecekti birçok şeyi. Hatta paylaşmaya bile başlamıştı. Odası artık iki kişiye ait olacaktı. Yatağı duvar kenarına sıkıştırılmış hemen yanına bir yatak konmuştu. Mehtap annesine :
-Anne benim yatağım kenara sıkıştı. Kardeşimin yatağı ne kadar geniş yer kaplıyor öyle, dedi.
Annesi:
-Kızım sen ablasın, ablalık kolay değildir. Fedakarlık ister, dedi.
Mehtap bir gün babaannesinde kaldı. Sabah kalktığında dedesi “kalk kızım, hazırlan, hastahaneye gideceğiz” dedi. Babaannesini de alıp gittiler.
Mehtap kardeşini çok merak ediyordu. Kendisine benzer miydi acaba? Odaya girdiler. Annesi kucağında minicik bir bebek yatakta yatıyordu. Babası da sandalyede oturuyordu. Mehtap hemen koştu, annesine sarıldı. Bebeğe uzun uzun baktı. Ne kadar küçük elleri vardı. Etrafa şöyle bir göz gezdirdi. Her taraf çiçeklerle doluydu. Nerden gelmişti o kadar çiçek?
Odanın kapısı vuruldu.
-Girin!
“Merhaba! Hayırlı olsun, maşaallah” diyerek Zafer abi ve eşi girdiler. Ardından amcamlar ve teyzemler…Kapı hiç kapanmadı.
Öğleden sonra toparlanıp eve döndüler. Mehtap odasına geçti, yatağına oturdu. Gözü duvardaki kalp şeklinde yazılmış ‘Mehtapın odası’ yazısına ilişti. Şimdi ne yazacaktı duvarda, Mine ve Mehtap mı?
Herkes Mine ile ilgileniyordu. Mehtap sanki unutulmuştu. Sadece yemek vakitlerinde hatırlanıyordu. Bebeğin maması, bebeğin bezi, bebeğin kıyafetleri…. Bu işten sıkılmıştı. Odasından çıkmıyordu pek. Anneeee! Anneee! diye bağırdı. Babası koşarak geldi.
-Bağırma Mehtap, yanımıza gel, alçak sesle söyle. Mine uyuyor, uyandıracaksın.
-Özür dilerim, dedi Mehtap.
Mine çok tatlı ve sevimli bir bebekti. Çok ağlamıyordu. Birgün annesi mutfakta kek çırpıyordu. Keki kalıba döktüğü sırada ağlama sesi duydu. Koşarak gitti. Bir de ne görsün. Mehtap Mine’yi kucağına almış, hızlıca döndürüyordu.
Annesi:
-Mehtap ne yapıyorsun? O daha bebek. Düşüreceksin, deyip Mine’yi kucakladı. Bayağı kızmıştı.
Mehtap kendisiyle ilgilenen kimse yok diye üzülüyordu. Bir de Mine’yi ne zaman sevmek istese Mine ağlamaya başlıyor, bütün evi başına topluyordu. Keşke o da yeni doğmuş olsaydı. Niye büyümüştü ki?
Böylece günler, aylar geçti. Mine bir yaşına Mehtap da yedi yaşına girmişti. Mehtap bir hafta sonra okula gidecekti. Yine kimse onunla ilgilenmiyordu. ‘Bari şimdi ilgilenin, benim de ihtiyacım var!’ diyordu içinden. Öğlen olmuştu.
Annesi:
-Mehtap bugün seninle okul alışverişi yapacağız, dedi.
Mehtap onunla ilgilendikleri için şaşırmıştı. Hemen hazırlanıp çıktılar. Mine’yi babaannesine bırakmışlardı. Mehtap annesi ile babasının elinden tutmuş, sevinçle yürüyordu.
Birkaç mağazaya bakıp ayakkabı beğendiler, en güzelini aldılar. Sonra önlük, çanta…
Eve geldiklerinde bayağı yorulmuşlardı. Dedesi Mehtapın yanına gelip bir paket uzattı.
-Al bu senin okula başlamanın hediyesi.
Mehtap:
-Çok teşekkür ederim dede. Ne güzel boya kalemleri bunlar.
Sonra babaannesi:
-Bu hırkayı sana ördüm. Soğuk havalarda giyersin. Okulun hayırlı olsun. Aman da aman! Benim torunum büyümüş de okula gidermiş, diye sarıldı. Az sonra zil çaldı. Zafer abi geldi. Mehtap’a dönerek “Mehtap hayırlı olsun, okula başlıyormuşsun. Bak bu sana ufak bir hediye” dedi. Mehtap çok sevinmişti. Teşekkür etti. Hediye bir kalemlikti. Akşam olunca Mehtap annesinin yanına gitti. Ona sarıldı ve:
-Anne! Ben artık hep Mine ile ilgileneceğinizi düşünmüştüm. Beni unuttunuz sanmıştım, dedi.
Annesi:
-Mehtapcığım! Biz seni hiç unutur muyuz? Hep aklımızdasın.
Mehtap:
-Ama anne şimdiye kadar hep Mine ile ilgilendiniz. Ona kıyafet aldınız.
Annesi:
-Canım kızım, kimin ne zaman neye ihtiyacı varsa biz onu karşılamaya çalıştık. Düşün yeni doğan bir bebek mi daha ihtiyaç sahibidir, yoksa altı yaşındaki bir çocuk mu? Bebek daha yeni doğmuş, yemek yiyemez, su içemez, kendi giyinemez. Ama çocuk yemek yiyebilir, kendi giyinebilir. Bebeğe göre pek çok şey yapabilir değil mi?
-Evet anne!
-Babanla benim, hatta babaannenle dedenin Mine ile seni aynı oranda sevdiğimizi, Mine’yi ne kadar düşünüyorsak, seni de o kadar düşündüğümüzü bilmelisin.
Okula başlayacaksın ve senin bize şu anda daha çok ihtiyacın var. İlk defa okula gideceksin. Kalem tutmayı, okumayı yazmayı öğreneceksin. Sen de şu anda Mine de olduğu gibi bunları hiç bilmiyorsun. Bizim senin yanında olmamız lazım ki başarılı olasın değil mi? Benim güzel kızım, dedi.
Mehtap artık anlıyordu. İhtiyacı olmak önemli birşeydi. Yardım etmek gerekliydi.
Annesi:
-Mehtap sen okuyacaksın. Yedinci sınıfa geçeceksin, sonra Mine okula başlayacak. Sen ona yol göstereceksin. Ablalık yapacaksın. İhtiyaçlarını karşılayacaksın.
-Tamam!, dedi Mehtap heyecanla.
Artık bulunduğu halden memnundu. İyi ki büyümüştü.
NUR demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:07
AH MEHTAP
NUR demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:08
Mehtap’ın Kardeşi
feyza demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:22
BENCE ÇOK GÜZEL AMA BOŞUNA KISKANMIŞ KISKANMASAYDI İYİDİ İHTİYACI VARDI İLGİYE MEHTABIN KARDEŞİ YANİ OKULA GİTMİYOR AMA ANNESİ ONA HİÇBİRŞEY ÖĞRETMEMİŞ Mİ AMA YİNEDE SONMRADAN BİLE OLSA ANŞAMASI GÜZEL YANİ
feyza demiş,
Nisan 17, 2008 @ 09:27
bence kıskanması gerekli diğildi hem merakla kardeşi olmasını bekliyor
hemde kıskanıyordu tamam allıyorum ama kolay dil ablalık yapmak için fedakarlık geremeli ihtiyacı vardı bebeyin ilgiye okula gitmioyrdu ama bunuda anlaması lazım ama sonradan anlaması fena dil
sadık demiş,
Nisan 20, 2008 @ 06:05
ben çooook beğendim mehtapın böyle davranması normel daha altı yaşında ,benim hem ablam hem abim var ve onlar beni kıskanmamışlar…
emine demiş,
Nisan 20, 2008 @ 08:58
BAYILDIIIIIIIIIM ÇOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOKKKK
GÜZEEEEEEEEEEEEEEEEEL……………………
isimsiz demiş,
Nisan 20, 2008 @ 13:20
ii
isimsiz demiş,
Nisan 20, 2008 @ 13:21
olmuş
isimsiz demiş,
Nisan 20, 2008 @ 13:21
güzel
sıla demiş,
Nisan 21, 2008 @ 08:25
benim kardeşim olsa annem hem benimle hem de bebekle ilgilenirdi
dicle demiş,
Nisan 22, 2008 @ 05:51
ilk önce hikaye hakkında konuşmak istiyorum ders verici bir hikaye vede benim hayatımdan bir şey söylemek istiyorum benim ablam var ama üvey ama ablam bana bilgisayar aldı oda takımımı ablam aldı neredeyse herşeyimi ablam yaptı ablamı çok seviom
naz demiş,
Nisan 22, 2008 @ 12:03
çok güzel
YORUMUM 9 yaş demiş,
Nisan 23, 2008 @ 03:40
bikere bi kitap okumuştum pınar15 ablası ipek de 6 yaşında bir çocukdu .ablsının yanni pınarın doum günü idi ipek ablasını çok kıskanıodu ona hediye olan bir elbiseyi kalemle cizdi ve şöle demişti kimse benle ilgilenmior die sonra aslında o elbise kendisinin miş annnesi kızım sana bir hediye aldım demiş vepakedi vermiş açmış ipek ne görsün karaladığı elbise..(yani kıskançlık kötü şelere yol acar lütfen kıskanç olmayalım bende dahil):)
masal dinle demiş,
Nisan 23, 2008 @ 05:57
keske benimde bi kardeşim olsaaa:)
masal dinle demiş,
Nisan 23, 2008 @ 06:38
yha mehtapın yaptııda yanlıs ama ben mineden pek hoslanmadım
aynen kavak yelleri dizisinde de mine sonradan geldi de herkesin gözüne girdiya
hiç ççç ama hiçççç sevmiom sonradan gelipte herkesin gözüne girenleriii
DENİZ DAĞA ÇAR demiş,
Nisan 23, 2008 @ 09:59
keşke benimde kardeşim olsa. anneme ev işlerinde yardım ederdim.Ve onu uyuturdum .VE HİÇ KARDEŞİMİ DÖNDÜRMEZDİM.
asena demiş,
Nisan 23, 2008 @ 12:58
bakın dağınık çocuk güzeldi yani utanıyorm söylemeye ama bende dağınığım bana
bir ders oldu haaaaaaaaben bunları çok sevdim ama hikayeler biraz gerçekçi olursa memnun olurum
gülçin demiş,
Nisan 23, 2008 @ 23:20
bikere bi kitap okumuştum pınar15 ablası ipek de 6 yaşında bir çocukdu .ablsının yanni pınarın doum günü idi ipek ablasını çok kıskanıodu ona hediye olan bir elbiseyi kalemle cizdi ve şöle demişti kimse benle ilgilenmior die sonra aslında o elbise kendisinin miş annnesi kızım sana bir hediye aldım demiş vepakedi vermiş açmış ipek ne görsün karaladığı elbise..(yani kıskançlık kötü şelere yol acar lütfen kıskanç olmayalım bende dahil):)
120
gülçin demiş,
Nisan 23, 2008 @ 23:23
umut demiş,
Nisan 24, 2008 @ 00:59
ne olacak şimdi benimde 4 kardeşim var ben en büyükleriyim ama ben hiç minik kardeşlerimi kıskanıyormuyum.Sadece 2. büyük beni kıskanıyor nedenide bilgisayar
umut demiş,
Nisan 24, 2008 @ 01:49
Keşke Benim Hiç Kardeşim Olmasa Kardeş Olunca Her Şeyini Paylaşıyon Bunun Neresi Güzel:d
yağmur demiş,
Nisan 24, 2008 @ 02:04
bence mehtapın yaptığı büyükkk kıskançlık ama mehtapada yazıkk
yağmur demiş,
Nisan 24, 2008 @ 02:05
çokkkk güzelll bir masal benimde kardeşim olsun isterdim
yağmur demiş,
Nisan 24, 2008 @ 02:06
tabi evin en küçüğü olmak çokkk güzel daha çok seviliyorsunuz tavsiye ederim:):):):):):):):):):)
yağmur demiş,
Nisan 24, 2008 @ 02:07
hımmmm
cemre demiş,
Nisan 24, 2008 @ 02:16
çok şirin bir masal
feyza demiş,
Nisan 24, 2008 @ 03:40
bence güzel ama boşuna kıskanmış yani insanın kardeşi olması çook güzel bir şey
merve demiş,
Nisan 24, 2008 @ 04:56
HERKEZ OKUSUN BUNU bence mehtap doğru düşünmüş anne sinde hata biri onula ilgilene cekti mehtaptan söz ediyorum tabi kız çok boş kaldı dimi insan ona kıyafet alıyosa onada alır haksızlık mesela annem bana almatıp ablama alsa çoook darılırım ve kendimede aldırırım tabi aynışeyi deyil
esra07 demiş,
Nisan 24, 2008 @ 05:00
yhaaa arkadaşlar
biraz da mehtap a hak verin o da ne yapsın ilgi duyulmayıncaa tamam
kardeşine de yazık fakat biraz da mehtap a acıyın
şöyle gibi mantık yürüterek konuşun
sizin kardeşiniz olsa elbette kıskanmassınız ama adı üstünde bu bi öykü
gerçekte hiç insan kardeşine zarar vermek istermi hiç demi
bana hak verin amaaa:)
Aleyna demiş,
Nisan 24, 2008 @ 10:16
çok güzel bir hikaye.
Nefisssssssssss. çok beğendim. Kıskançlığı anlatıyor
nnnnnnnnnnnnnnneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeefffffffffffffffffffffffffffffffffffiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisssssssssssss……………………………………………………………………………………………………………………………………….
ırmak demiş,
Nisan 24, 2008 @ 10:18
büyüyünce ben de kikayeler yazmak istiyorum
o kadar güzel ki bbbbbbbaaaaaayyyyıııldııııııııııııımmmmmm
selin demiş,
Nisan 24, 2008 @ 10:20
nnnneeeeeeeeeeeeeffffffffffiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisssssssssssssssssssssssssss
niğda demiş,
Nisan 25, 2008 @ 00:49
benim de 5 yaşında kardeşim var ve ben onu çok kıskanıyordum şimdide çyle kardeşim ilk doğduğunda annemler beni sevmemeye başlamışlardı onu ben böyle biliyormuşum sonra okula başlamama 1 hafta kaldı annem ve babam niğda hadi gel kahvaltıyı yapınca sana okul için bişeyler alıcaz dedi ben bu habere çok sevindim hemen kahvaltıya geldim ve kahvaltımı hemen yaptım sonra annemler hadi hazırlan niğda şimdi gidicez bende koşa koşa odama gittim hemen üzerime kıyafetlerimi giydim sonra karfurun ve asmerkezin bütün mağazalarına girdik ve çanta, ayakkabı, defter, silgi, kalem ve benzeri şeyler aldık sonra mektanısta annemlere sordum anne siz beni mehtap doğunca neden unuttunuz ve ona herşeyleri almaya başladınız dedim oda aynen mehtapın annesinin söylediğini söyledi ben de anlamaya başlamıştım ama yinede kardeşimi kıskanıyordum ve şimdi de çok kıskanıyorum o d a beni dedemlerde kıskanıyor garba çünkü dedem hep benle ilgileniyor dayımı da ben kıskanıyorum çünkü o da kardeşimi çok döndürüyor beni az döndürüyor babamda sen büyüdün artık ben seni döndüremem diyiyor ona bendce gıcık oluyorum eh bizimde hayatımız mehtabın kardeşi gibi geçti o hikayeyi her okuduğumda o günler aklıma geliyor ama o günlerim hep kıskançlıkla geçti yah şimdi o günlere gitsem kıskanırmıyım onu bilmiyorum yah
niğda demiş,
Nisan 25, 2008 @ 00:51
bu metin çok güzel
stella demiş,
Nisan 25, 2008 @ 03:26
bence güzel ama boşuna kıskanmış
beyza demiş,
Nisan 25, 2008 @ 03:37
bence güzel am kibir güzel birşey değildir
deren demiş,
Nisan 25, 2008 @ 10:37
mehtap’ı sevmiyorlar hep mine ile ilgileniyorlar.
damla demiş,
Nisan 26, 2008 @ 01:13
kuzenimde kardeşini böle olmuştu
buse demiş,
Nisan 26, 2008 @ 03:09
coook güzel bi masal ve site cok begendim =)
damla demiş,
Nisan 26, 2008 @ 04:09
mehtap çok kötü düşünmüş
feyza demiş,
Nisan 26, 2008 @ 05:01
hani o konuşarak masal anlatıyorya onda 2 kere konuşmuş demi:D
firuze demiş,
Nisan 26, 2008 @ 07:49
beyendim
kübra demiş,
Nisan 27, 2008 @ 02:52
bu masal iki kardes arasında gecti benım içimde huzur bulundu çokkkkkk güzel :d
bende artık çooooooooook kitap okuycam
burcu nar demiş,
Nisan 27, 2008 @ 06:31
gerçekten güzel bir hikaye ilk defa okudum harika
esin deniz demiş,
Nisan 27, 2008 @ 11:34
çokk güzell yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ama biraz da kıskançlık var benim ablamda böyle yapmıştı yinede çokk güzelllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll tabi yine söylememe gerek varsa ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
MERT demiş,
Nisan 28, 2008 @ 08:23
bece çok uzun
kıymet nursun güzel demiş,
Nisan 28, 2008 @ 13:44
çok güzel bir hikaye küçüklere öğretici bir hikaye kıskanması normal daha küçük çünkü (yaş 9)
irem azize ÖZBEK demiş,
Nisan 28, 2008 @ 15:36
HARİKAAAAAAAA…………
BEYZA demiş,
Nisan 29, 2008 @ 08:46
ÇOK BEĞENİLİR BİR HİKAYE AKLIMDA HALA DURUYOR
ŞAHANE BİR ŞEY BU
İNCİ demiş,
Nisan 29, 2008 @ 12:06
BENCE ÇOK GÜZEL ÇÜNKÜ BİR GÜN BENİ DE BAŞIMA GELMİŞTİ HEMDE AYNISI DİNLEYINCE OKADAR ŞAŞIRDIM Kİ BAYILACAKTIM
prenses demiş,
Nisan 30, 2008 @ 10:31
bence harika bir hikaye neden mehtap kardeşini kıskandı ki kıskanmaması lazımdı onada ilgi duyarlardı ama yinede çok güzelllllllllllllllllllllllllll…………….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ama bi yananda küçük olduğu için kıskanması normal…
aslında ABLA demiş,
Nisan 30, 2008 @ 11:57
hep aynı isimler kullanılmış ama idare eder
aleyna demiş,
Mayıs 2, 2008 @ 00:20
kıskançlık boşuna zaten her hikayenin ve filmin sonu güzel olur:)
ÖYKÜ ÖZDAĞ demiş,
Mayıs 2, 2008 @ 01:28
bence bu site harika.bence ergenlik çağındaki çocuklara çok gerekli hikayeler var bu sitede.eğer bu konuyla ilgili kompozisyon yazın derse öğretmenleri bu siteye girmelerini tavsiye ederim.muhteşem bi site.bu siteyi hazırlayanlara çok teşekkür ederim.saygılarımı sunuyorum.(bu arada benim hiç kardeşim yok,onuda söyleyeyim.nasıl bir duygu olduğunu hiç bilmiyorum)
hasan demiş,
Mayıs 2, 2008 @ 13:29
çooookn güzel
sinem demiş,
Mayıs 3, 2008 @ 01:53
bence çok güzeldi
özge demiş,
Mayıs 3, 2008 @ 06:26
bence çok güzeldiburda çok güzel masallar ve hikayeler var
dilara demiş,
Mayıs 3, 2008 @ 09:41
çok güzel bayıldın artık her zaman burdan kitap okicammmmmmm
dilara demiş,
Mayıs 3, 2008 @ 09:43
aslında benim bir arkadaşım var hacer biz peri kızlarıyız
masal abla demiş,
Mayıs 4, 2008 @ 00:51
benim bir kardeşim var ben onu hiç kıskanmamışım tamtersi kardeşimin olmasını istemişim